Kiedy góral umiera | Epicki metal po polsku | Słowiańska Przestrzeń

Kiedy góral umiera to opowieść o przemijaniu, dziedzictwie i wiecznym związku człowieka z surową, lecz piękną naturą. #slavicfolk #slavicmusic #folk #metalsymfoniczny #folkmetal #słowiańskamuzyka 🌲 Zostań z nami, zasubskrybuj kanał i nie przegap kolejnych utworów: 👉 youtube.com/@SłowiańskaPrzestrzeń Kiedy góral umiera to góry z żalu sine Pochylają nad nim głowy jak nad swoim synem Las w oddali szumi mu odwieczną pieśń bukową A on długo sposobi się przed najdalszą drogą Kiedy góral umiera to nikt nie układa baśni Tylko w niebie roziskrzonym mała gwiazdka gaśnie Głowę jeszcze raz uniesie do góry do nieba By pożegnać góry swe by im coś zaśpiewać Góry moje wierchy moje otwórzcie swe ramiona Niech na miękkim z mchu posłaniu cichuteńko skonam Ojcze mój halny wietrze powiej ku północy Ciepłą drżącą swoją ręką zamknij zgasłe oczy Kiedy góral umiera to nikt nad nim nie płacze Siedzi czeka aż kostucha w okno zakołacze Ziemia twardą szorstką ręką tuli go do siebie By na zawsze zostać mógł